Een terugblik

Bloggen is uit, facebook en twitter zijn in, las ik laatst in de krant.
Hoe dan ook, tijdens deze 23dingen cursus vond ik het bloggen op zich wel een van de leukere elementen uit de cursus. Ik ben ook niet het type van kort, snel en direct (uitzonderingen daargelaten). Wat dat betreft past een blog beter bij mij dan het snelle twitter. Laat mij maar rustig nadenken, mijn ideeën formuleren, het blog wat oppimpen, reacties krijgen (en geven).
Door een oplettende medeblogger en -cursist (van de opleiding MIB) had ik ook bijna de goede versie van het door mij gezochte Tumbling Down. Wat het al niet oplevert!

In de meeste gevallen (afhankelijk van het onderwerp) vind ik een blog ook leuk om te lezen. Het valt me op dat bibliotheken die een blog hebben, de dingen zoals Twitter, YouTube, Flickr, enz. eerder op het blog zetten dan op de website. Waarschijnlijk is dat gemakkelijker uitvoerbaar en misschien in z'n geheel ook wel toegankelijker.

Ik ben erg benieuwd welke elementen onze bibliotheek in de toekomst gaat gebruiken en wat überhaupt mogelijk is. Een aantal dingen zijn al geïntegreerd, waaronder RSS feeds in de catalogus, Googledocs voor bepaald intern overleg en allerlei mogelijkheden met cWise (taggen, lijsten aanleggen, reageren). Wat mij betreft mogen er op de website ook buttons komen voor Delicious (aanbevelingen van websites voor klanten), Flickr (een permanente fotostream), Twitter (voor korte mededelingen/pr) en misschien ook wel een blog met allerlei interessante nieuwsfeiten op het gebied van de bibliotheek en alles wat daarmee samenhangt. Het is in ieder geval dynamischer dan een nieuwsbrief.
Voorop staat natuurlijk wel dat eerst gekeken moet worden waar de vraag van de klant ligt. Wat ik al eerder in een reactie zei, al deze 'dingen' zijn louter middelen om je doel te bereiken.

Het zit er helaas bijna op. Ik heb een jaar lang met plezier allerlei nieuwe dingen ontdekt en meningen van anderen gelezen. Ook daarmee verbreed je je beeld over mogelijkheden en onmogelijkheden in de toekomst.
Natuurlijk had ik favoriete dingen. Met de fotobewerkingsprogramma's en LibraryThing bijvoorbeeld heb ik me heel wat uurtjes zoet gehouden, maar zo zijn er nog wel meer. Eigenlijk alles waarbij ik orde en structuur kan aanbrengen. Ben ik zo erg? Nee hoor! Het houdt mijn chaotische kant in balans, zal ik maar zeggen.

En nu verder, want dit was toch maar het begin? Wat mij betreft mag een ieder die dat leuk vindt getipt worden over een nieuw interessant ding om te ontdekken en over te bloggen. Kan Sebastiaan met z'n kriebelpootjes er voor zorgen dat we wakker blijven?

Einstein

Ik was benieuwd van welke site ik de 2.0 Einstein afbeelding geplukt had. http://www.hetemeel.com/ is een site waar je foto's op een aardige manier van teksten kunt voorzien. Eigenlijk wel grappig.

Ik heb zelf een 'dictionary' gebruikt en de tekst van wikipedia geplukt. Zie hier het resultaat.

Bibliotheek 2.0

Verleden jaar november had ik al een stukje geschreven over bibliotheek 2.0 en de toekomst daarvan. Nu, driekwart jaar later en hopelijk weer wat wijzer, mag ik opnieuw mijn ideeën hierover ventileren.

Op zoek naar recentere informatie kwam ik terecht op het blog van Edwin Mijnsbergen. Daar staat een stukje over de beste digitale bibliotheek van 2010: de bibliotheek van het vredespaleis oftewel Peace Palace Library. Het is dan wel een internationale bibliotheek met een ietwat andere doelgroep, maar los daarvan is een bibliotheek een plek waar mensen o.a. terecht kunnen voor informatie.

Ik citeer even een stuk uit het blog: "Blog, chat, delicious, twitter: je noemt het en de bibliotheek van het vredespaleis gebruikt het. Niet omdat het hip is, maar omdat men het functioneel gebruikt in de interactie met de klanten."

Ik heb de website eens bekeken. De site zelf verdient geen schoonheidsprijs, maar de buttons staan overzichtelijk bij elkaar en geven in ieder geval de mogelijkheid om verschillende doelgroepen te benaderen.

Ik tip een klant wel eens op bepaalde boekensites, maar bereik daar maar één persoon mee. Via delicious kun je hier een grotere groep mee bereiken.

In hoeverre deze digitale vormen van interactie bij de verschillende doelgroepen werken, zal in de praktijk moeten blijken. De grote vraag blijft natuurlijk waar een (potentiële) klant behoefte aan heeft en welke digitale middelen de bibliotheek hiervoor het beste in kan zetten. Het zijn er zoveel.

Eén ding lijkt mij wel: hou het overzichtelijk en duidelijk in gebruik. Vijf stappen zijn er vaak vier teveel. Nou ja, drie dan.

Sociale catalogi

Ik werk zelf regelmatig met de Aquabrowser, naast de gewone Bicat-catalogus. Vooral als de zoekopdracht niet concreet is, vind ik de Aquabrowser prettiger om mee te werken. Je kunt gericht verfijnen op materiaalsoort en het grote voordeel is dat je meteen de omslagen ziet. Veel klanten, en met name kinderen, herkennen vaak aan de omslag het boek dat ze zoeken. En anders reageren ze wel op de omslag die hun aanspreekt. In Bicat moet je hiervoor veel te veel handelingen verrichten.
Natuurlijk heeft de Aquabrowser ook een nadeel: je kunt niet verfijnen op jeugd of volwassenen. Zeker als een klant themaboeken voor een bepaalde leeftijdsgroep wil, heb je ondanks de verfijning op materiaalsoort nog erg veel resultaten om door te spitten. Dan toch maar weer Bicat.

Ik heb in de Aquabrowser van de OBA 'My Discoveries' bekeken. Wat een lijstjes! Daar ben ik dol op. Alleen was de lijst met lijsten uitvoeriger dan de inhoud van de lijsten, maar dit is natuurlijk een 23dingen lijst met uitprobeersels.
My Discoveries is een persoonlijk onderdeel van de Aquabrowser, waarbij je zelf aan kunt geven of je dit zichtbaar wilt maken. Zit hier ook een mogelijkheid in om als bibliotheek themalijsten te maken of in ieder geval te beheren? Titel, auteur en vindplaats vermelden, en de klant kan met een uitdraai struinen door de bibliotheek.
Wij hebben alleen geen My Discoveries op onze Aquabrowser.

Dit leuke plaatje vond ik op de website van Ezzulia.nl. Dé boekensite van Nederland en Vlaanderen (zo noemen ze het zelf).

Make Me Smile

Ergens in de jaren tachtig kreeg ik van iemand een cassettebandje met muziek van diverse artiesten. Het doosje heb ik nog, maar het bandje is helaas zoek geraakt. Eén van de nummers die erop stond was Tumbling Down van Steve Harley, een live-versie. Natuurlijk wil ik net die versie graag terug horen, maar ik kan hem nergens op vinden. Mijn hoop was gevestigd op Last.fm. Ik heb de login van 23dingen gebruikt, Steve Harley ingetoetst en wat krijg ik te horen: Make Me Smile (grapjas). Misschien had ik verder moeten zoeken en door moeten klikken, maar het is me te onoverzichtelijk. Ik wil een overzicht met nummers en per nummer de uitvoeringen. Daar kan ik wat mee.

Behalve Last.fm heb ik de link naar zoeken.bibliotheek.be bekeken. Wanneer je op de hoes van een betreffende cd/dvd klikt krijg je van alle nummers ook het aantal uitvoeringen te zien, die weer op andere cd's terug te vinden zijn. Mooie service van de bibliotheek. Hetzelfde geldt voor de aanbevelingen die je krijgt, afkomstig uit Last.fm. Ik heb er eens een bekeken, maar net als bij de boeken was ook deze aanbeveling niet voor mij bestemd.

Terugkomend op 'Tumbling Down'; via YouTube heb ik een versie gevonden die er dichtbij in de buurt komt, maar het net niet is.

Boekenlijstjes

Als je, zoals ik, van boeken en lijstjes maken houdt, is LibraryThing een leuke site om je eigen boekenlijst bij te houden. De site is mooi en overzichtelijk en biedt aardig wat mogelijkheden. Zo kun je zelf de boekomslagen erbij zoeken die jij geschikt vindt (wat ik al niet belangrijk vind). Wat me nog niet gelukt is, is om een onderscheid te maken tussen fictie en non-fictie. Alles staat nu eigenlijk door elkaar, gelukkig wel alfabethisch op auteur gerangschikt. Misschien heeft LibraryThing die mogelijkheid ook niet (minpunt). Een andere aardige bijkomstigheid is dat je bij de aanbevelingen kunt zien op welk boek die aanbeveling gebaseerd is. Als ik de aanbevelingen vanuit de bibliotheekcatalogus bekijk schrik ik soms wat daar tussen staat. Het komt wel voort vanuit leengedrag, maar ik zet er vaak mijn vraagtekens bij.

Inmiddels heb ik me ook aangemeld bij Dizzie, een Nederlands sociaal netwerk rondom boeken. Eigenlijk dankzij Viooltje. Zij was er zo enthousiast over. Behalve een boekenlijst maken kun je op die site ook bloggen over boeken, krabbels plaatsen, tweedehands boeken plaatsen om te verkopen of te ruilen, recensies plaatsen, en zo meer. Niet dat ik daar nu tijd voor heb, maar misschien ooit in de toekomst.

IM

Ik ben niet de enige die in eerste instantie aan Conny en Ischa moest denken bij het lezen van de letters IM. Op menig blog heb ik het boek voorbij zien komen bij dit onderdeel van de 23 dingen. Alleen gaat het hier natuurlijk over de mogelijkheden van chatten.
Mijn beeld van 'de gezellige babbelbox' heb ik inmiddels bijgeschaafd. Een tijdje geleden leek het me erg handig om te chatten in plaats van te mailen. Ik moest toen veel op afstand overleggen en een mailbox is snel te vol. Het is er niet van gekomen, omdat Google Talk niet kan communiceren met Windows Live Messenger. Dat anno 2010 IM-mogelijkheden niet op elkaar aansluiten is toch ook bijzonder.
In hoeverre chatten functioneel op het werk is, hangt af van je werkplek en je eigen alertheid. Ik hoor wel eens dat mensen online zijn, maar niet achter hun werkplek zitten. Dat is zoiets als de telefoon opnemen en weglopen. Het gaat immers om de snelle communicatie. Om die reden lijkt het me ook eerder geschikt voor backoffice werkplekken, dan op een publiekswerkvloer. Met een telefoon aan je oor is het zichtbaar dat je met iemand communiceert, maar achter een scherm wordt dat lastiger voor de persoon die voor de balie staat en ook geholpen wil worden. Wat dat betreft geeft de mail toch wat meer mogelijkheden: het kan snel en kort, maar het hoeft niet. En anders toch maar de telefoon, net als Conny en Ischa. Als ik me goed herinner belden zij elkaar meerdere keren per dag om... tja, om wat? Te babbelen?